آنقدر که میتوانم کل دنیا را سیاه پوش کنم.

میتوانم چشمان تو را غمناک و نمناک کنم.

میتوانم ساحل آرام و آبی دلت را،پر از ابر های سیاه و طوفانی کنم.

میتوانم بنشانمت کنج اتاقی پر از بی تابی و در تاریکی مطلق رهایت کنم.

میتوانم همه را پریشان کنم.آشفته کنم.بسوزانم.خاکستر کنم.

من میتوانم تمام دنیا را بارانی کنم.

ببارانم؟

اما ...

باز هم بنشینم و دلتنگی ام را،با نفس های سردم،بی صدا،تسکین دهم؟

...

خسته ام از این نقطه ها

این روز ها، نفس هم تنگ شده .